Geplaatst op Geef een reactie

De müller-thurgau: de witte rivaner, de parel van wijngaarden in Duitsland en Nederland

De müller-thurgau: succesvolle kweekdruif in Duitsland en Nederland

In een kleine provincie in het noorden van Zwitserland werd een witte druif ontwikkeld die onder de misleidende naam ‘Rivaner’ bekend werd. De druif, die tot toegankelijke wijnen leidt, heeft langzaam veel Duitse grond overgenomen. Dit blog gaat over de müller-thurgau, die niet alleen in Duitsland erg populair is, maar ook in Nederlandse wijngaarden veel terug te vinden is.

De rivaner & müller-thurgaudruif: toegankelijk & makkelijk

De müller-thurgau is, net als veel andere opgekweekte druiven, makkelijk in de groei. De druivenranken zijn niet veeleisend wat betreft bodemopbouw en klimaat. Daarnaast is de smaak toegankelijk. Daardoor is de druif snel in populariteit onder wijnboeren gegroeid. In bijna alle Duitse wijngebieden is deze druif ergens wel te vinden. Zo zijn er van de rivaner in Rheinhessen 4.100 hectare aangeplant, in Baden 2.400 hectare en in de Pfalz 1.800. Ook is ze in de bekende Duitse wijnstreek de Moesel te vinden, waar ongeveer 890 hectare aangeplant zijn met deze witte druif. In totaal zijn er zo’n 12.000 hectare met de müller-thurgau aangeplant in Duitse wijnstreken. Inmiddels groeit de druif ook goed in verrassende landen als Nieuw-Zeeland, Hongarije, Luxemburg en Slowakije. In totaal is de druif op zo’n 40.000 hectare te vinden. Het is een jonge druif, die je vanwege frisse smaken ook het best jong kunt drinken. De druif rijpt vroeg, waardoor vocht en vorst geen problemen veroorzaken. De betrouwbare druif levert daarnaast jaarlijks steeds betere wijnen op, als het oog van de wijnboer op kwaliteit ligt in plaats van op kwantiteit.

De geschiedenis van de müller-thurgau

Rond de eeuwwisseling van de 19e naar de 20e eeuw leefde Hermann Müller (1850 – 1917). Hij was een onderzoeker en professor aan het  onderzoeksinstituut van Geisenheim, in de provincie (kanton) Thurgau. Hier creëerde hij de druif müller-thurgau, die hij voor het gemak naar zichzelf vernoemde. Lang werd gedacht dat hij hiervoor een kruising van de riesling en de silvaner had gebruikt. De druif kreeg daarom de bijnaam de rivaner, als samenvoeging van de namen riesling en silvaner. Ze werd onder die naam verder gekweekt, tot het in 1913 ‘klaar’ was en kon worden aangeplant in wijngaarden. De druif is toen vernoemd naar zijn maker en zijn oorsprong, waardoor de druif de müller-thurgau heet. Jaren later werd ontdekt dat de silvanerdruif helemaal niet één van de voorouders van de müller-thurgau is. Inmiddels is het duidelijk dat de riesling door Müller gekruist is met de druif de madeleine royale.

De smaak en aroma’s van de rivaner: bloemig met noten

We benoemden de toegankelijkheid van de druif al, omdat de druif een frisse, fruitige smaak heeft. De wijn heeft iets licht ziltigs, wat direct linkt aan een zuurtje. Daardoor doet de wijn snel denken aan groene appel. In de aroma’s herken je een nootachtig karakter, muskaat en voornamelijk bloesem. Het kruidige, bloemige in de neus staat mooi in evenwicht met het scherpere randje aan de smaak. Wijnen uit noordelijkere omstreken kunnen nog wat zuurder zijn. Dit geldt ook voor de müller-thurgau’s uit Nieuw-Zeeland. Dit land ligt ongeveer op dezelfde breedtegraad als Spanje, aan de zuidkant van de evenaar, maar heeft een kouder zeeklimaat. Wijnen van de müller-thurgau kunnen uit dit land smaken naar grapefruit of andere scherpe citrusvruchten. De wijn heeft weinig kleur. In het glas kan de wijn soms bijna doorzichtig uitvallen.

Wijn & Spijs met de müller-thurgau: koken met een zuurtje

De müller-thurgau is een klassieke witte wijn wat betreft de combinatie van witte wijn met eten. Een goede wijnspijs combinatie voor deze druif zou dus al gauw in de richting kunnen zitten van een zomerse salade. Eentje met appel, noten, witvis en cranberries sluit uitstekend aan bij het karakter van de müller-thurgau. Zoek de grenzen niet op van zoete smaken, omdat dit de wijn alleen maar zuur zal laten smaken. Ook vlees is geen grote aanrader, hoewel een beetje gegrilde kip door de salade natuurlijk vaak net zo fris kan uitvallen als een stukje vis. Een aanrader is het zeker om iets met een licht zuurtje door het gerecht te verwerken. Dat kan dus bijvoorbeeld door middel van appel, maar het kan ook door een saus van een citrusvrucht te maken.

Bronnen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *