Geplaatst op Geef een reactie

De witte druif van vinho verde: fernão pires

Fernão Pires: de witte druif van Portugal

minho vinho verde wijn mafesousa kleine fles Portugese wijn

De fernão pires is een witte Portugese druif. Ze is in Portugal, met ongeveer 13.000 hectaren, de meest aangeplante witte druif. Veel witte wijnen in Portugal, waaronder de vinho verde, mogen van de fernão piresdruif gemaakt worden. De druif is dan ook in het hele land terug te vinden. Ze kan goed tegen de extreme hitte die er in de zomers in Portugal is maar ze kan niet tegen koude temperaturen en vorst. Daarnaast is het essentieel voor een volledige rijping dat de druif voldoende water krijgt. Anders wordt de zuurgraad aangetast, verschrompelt de druif en is ze niet meer in balans voor een goede wijn. Fernão pires is een veelzijdige druif. Er wordt  vooral droge witte wijn van van gemaakt, maar kan ook perfect voor mousserende wijn (Bairrada) of zoete dessertwijn worden gebruikt. Over het algemeen wordt de druif in Portugal als blend gebruikt samen met bijvoorbeeld de airèn, de albarinho, de arinto of de macabeo-druif.

Maria gomez

De fernão pires kan ook maria gomez of molinho worden genoemd. Het hangt per regio in Portugal af hoe ze precies heet. De druif staat al vroeg in bloei, waardoor ze ook vroeg geoogst kan worden. Vaak wordt de fernão pires al begin september geoogst. Normaal gesproken worden druiven pas vanaf halverwege september worden geoogst voor het beste resultaat. De fernão pires is voornamelijk in Portugal aangeplant, hier is ze ook toegestaan in een groot aantal DOC-wijngebieden zoals de Douro. Ook komt ze in zeer kleine hoeveelheden voor in Australië en Zuid-Afrika.

De smaak

Deze lichtgele druif zorgt voor lichte smaken van citrusvruchten zoals citroen, honing, gras, maar ze heeft ook een klein licht pepertje in de afdronk. Het hogere zuurgehalte geeft de wijn van de fernão pires haar unieke smaak en zorgt voor een mooie fruitigheid. Heel ver weg zitten er muskaattonen in de wijn.

Wijn & Spijs

De fernão pires past met haar zuren geweldig bij gerechten met uitgesproken smaken. Denk aan garnalen bijvoorbeeld. Het milde zuur in de fernão piresdruif past goed bij de citroen die vaak over de garnalen wordt gedaan. Naast garnalen past ze bijvoorbeeld ook goed bij kip piri piri, een barbecuegerecht van gegrilde kip en hete pepers uit Mozambique. Mozambique was jarenlang een Portugese kolonie, zo kwam het gerecht naar Portugal toe. Ook van de druif fernão pires worden kleine flessen wijn gemaakt. De zure tonen van wijn van de fernão pires zoals onze Mafesousa passen goed bij het pittige van de hete pepers.

Maar denk ook aan sushi. De uitgesproken smaak van de vis, in combinatie met de umami van de nori en het scherpe van de wasabi zijn goede partners voor bij het zuur en de fruitigheid van de fernão pires.

Bronnen:

Geplaatst op Geef een reactie

Falanghina: de witte druif uit Campania

De witte druif uit het zuiden van Italië

De Falanghina is een Italiaanse witte druif die vooral in het zuiden van Italië is aangeplant. Ze komt voor in Campania, Puglia en Abruzzo. De Falanghina is een authentieke Italiaanse druif die voor het eerst in 1825 genoemd wordt. Door de verbeteringen in het maken van wijn in Zuid-Italië wordt ze sinds de jaren negentig steeds meer verbouwd. Dit heeft gezorgd voor betere witte wijnen. Er zijn  twee soorten falanghina: de falanghina beneventana en falanghina flegrea. Over het algemeen worden er droge witte wijnen van falanghina gemaakt. Verder lezen Falanghina: de witte druif uit Campania

Geplaatst op Geef een reactie

Aglianico: de nieuwe druif van Italië

Vesuvius lacryma christi

Aglianico: de blauwe druif van Campanië

Aglianico is een blauw druivenras dat uit Italië komt. In Italië is deze druif vooral in Campanië en
Basilicata aangeplant en wordt ook wel ‘de barolo van het zuiden’ genoemd. Ze is hier ook al eeuwen
te vinden, de Romeinen dronken namelijk ook al wijn van de aglianico. Destijds was wijn een veel
zoetere drank dan nu. De aglianico levert krachtige rode wijnen die vol van smaak zijn. Het is een
druif die pas laat in het seizoen rijp wordt, waardoor hij niet in Noord-Italië kan groeien. De wijn is
donkerrood, bijna paars, kruidig met veel tannine, waardoor ze wat langer kan blijven liggen en op
de fles verder kan rijpen. In wijnen gemaakt van aglianico-druiven is de bodem waarop de druiven
verbouwd zijn altijd terug te proeven. In Zuid-Italië is veel vulkanische grond, deze grond zorgt voor
mineraliteit in wijnen. Verder lezen Aglianico: de nieuwe druif van Italië

Geplaatst op Geef een reactie

De druif van Nederlandse wijn: de johanniter

johanniter Nderlandse duif

Johanniter: een jonge witte Duitse druif

De johanniter is een jonge witte druif. Ze werd pas in 1968 door Johannes Zimmermann gekweekt uit riesling, seyve-villard, rülander en gutedel. Het Freiburg Instituut, waar Zimmermann werkzaam was, wilde namelijk een druif ontwikkelingen die ook in de noordelijke (Duitse) wijnstreken goed kon groeien. In de noordelijke wijnlanden valt altijd meer regen, wat er voor zorgt dat veel druiven uit zuidelijke landen er last kregen van schimmels. Bij de kweek van de johanitter was het belangrijk dat de nieuwe druif goed resistent zou zijn tegen schimmels. Ook moest de druif goed bestand zijn tegen vorst. De johanitter druif is met name ook in de noordelijke gebieden aangeplant, zoals in Nederland, in Zwitserland en in Duitse wijnstreken. Over de witte druif johanniter is nog niet veel geschreven omdat er nog niet veel witte wijnen van gemaakt worden. Verder lezen De druif van Nederlandse wijn: de johanniter

Geplaatst op Geef een reactie

Tempranillo en Tinta Roriz: de druif van Spaanse en Portugese wijn

Rioja tempranillo druif

Tempranillo, de vierde meest aangeplante druif ter wereld

Tempranillo is een Spaanse rode druif. Deze druif is de “koningin” van de Rioja. Daar is tempranillo namelijk  al meer dan 3.000 jaar te vinden. Haar populariteit neemt de laatste jaren erg toe, doordat de populariteit van Spaanse en Portugese wijnen toeneemt. In 2010 was tempranillo de vierde meest aangeplante druif ter wereld. In 1990 had ze nog de 24ste plek. Naar schatting zijn er 215.000 hectaren met tempranillodruiven. Dit komt door de  verbeteringen die Spaanse en Portugese wijnboeren hebben doorgevoerd in het productieproces. Door de innovaties in de jaren negentig komt de smaak beter naar voren en is de productie gestegen. Deze innovaties konden betaald worden doordat de landen gebruik konden maken van subsidies  van de Europese Unie. Verder lezen Tempranillo en Tinta Roriz: de druif van Spaanse en Portugese wijn