Geplaatst op Geef een reactie

De blauwe druif van Californië: de zinfandel

De zinfandel, de primitivo & crljenak kaštelanski: dezelfde druif in drie verschillende wijnstreken

De neus wordt nog wel eens opgehaald naar de zinfandel. Deze druif wordt ook wel eens een ‘druif voor beginners’ genoemd. En niet zo gek ook: een witte wijn van de zinfandeldruif is vaak goedkoop, zoetig en laag in alcoholpercentage. Daarnaast wordt de blauwe druif nu voor bijna 85% volledig ingezet voor de productie van witte wijn. En dat terwijl de stevige druiven ook tot krachtige rode wijn gemaakt kunnen worden. Daarom wilden we jullie toch iets over de zinfandel vertellen. Het belangrijkste bij de zinfandel is misschien wel dat ze niet alleen in Amerika veel is aangeplant. Jarenlang dachten de Amerikanen dat de zinfandel dé druif van de Verenigde Staten. Niets bleek minder waar na intensief onderzoek. De Italiaanse druif de primitivo die veel in Puglia is aangeplant en de Kroatische crljenak kaštelanski zijn exact dezelfde druif.

Hoe de primitivo de zinfandel werd

De zinfandel is een Californische druif. De eerste druivenranken werden hiervan aangeplant in ongeveer 1850, tijdens de Californian Gold Rush. Hoe de druif exact naar de Verenigde Staten is gekomen is onbekend. Maar zeer waarschijnlijk is ze uit Italië meegenomen door Italiaanse immigranten en in de wijngaarden in Californië aangeplant. Omdat sommige druivenranken al erg oud zijn, kunnen er karakteristieke wijnen van gemaakt worden. Helaas gebeurt dat dus niet zo vaak. De zinfandel groeit in wilderige bossen in druivenranken die meer doen denken aan struiken dan aan ranken. De ranken schijnen er ook niet goed op te reageren als ze opgebonden worden. Zo maakt de druif het de wijnboer niet al te gemakkelijk. De druif zelf heeft een dunne schil, waardoor de rode wijnen niet zo’n donkere (paarsige) kleur hebben als een stevige cabernet sauvignon dat bijvoorbeeld soms heeft. De druif heeft van nature een hoog suikergehalte, wat op zijn beurt lijdt tot een hoger alcoholgehalte. Dit zie je terug in de rode zinfandels, die soms tot wel 17% alcohol bevatten. Ook die karaktereigenschap valt weg bij witte zinfandels. Wil je een wat stevigere rode zinfandel kopen? Let dan eens op het alcoholpercentage. Vaak zijn de wijnen met hogere alcoholpercentages stevigere wijnen. Bij lagere alcoholpercentages, ongeveer 13.5% tot 15%, zijn het vaak lichtere rode wijnen.

Smaak van zinfandel: krachtige & fruitige wijn

Een rode zinfandel heeft een fruitig karakter. Vooral paarse en rode vruchten hebben de overhand. En dan gaat het niet alleen om klassieke ‘rode vruchten’, maar juist ook om bijvoorbeeld pruim en cranberry. Deze vruchten passen bij het zoetzure dat in rode zinfandels naar voren komt. Karakteristiek voor sommige zinfandels is een dropsmaak. De wijn heeft vaak een peperige of rokerige afdronk. Dit zorgt voor een kruidig karakter. En dat maakt de wijn heel leuk om te combineren met eten waar je normaal niet direct bij aan wijn zou denken! Lees daarover hieronder wat tips om de zinfandel met eten te combineren. Aroma’s die je kunt herkennen aan de zinfandel zijn ook kruidig, wat in geur soms doet denken aan leer, of aan sigarengeur. Zoete aroma’s zijn bij deze druif vaak karamelachtig. Ook kun je het zoete van vanille herkennen.

Wijn & spijs met de zinfandel: de Amerikaanse keuken met wereldse invloeden

We hadden je al een beetje lekker gemaakt met het idee dat je een rode zinfandel met een verrassende keuken kunt combineren. We hebben niet gelogen. Door het kruidige en het zoetzure kun je de zinfandel prima drinken bij de Indiase en Chinese keuken. Zet vooral eens een zinfandel op tafel als je varkensvlees met zoetzure saus eet, of een Indiase curry met kip. Maak het gerecht extra lekker met gember en kaneel en de relatie tussen je eten en je wijn zal steeds sterker worden. Probeer de zinfandel niet te combineren met heel zwaar vlees. De fruitige wijn is dan niet sterk genoeg om je eten goed te begeleiden. Normaal wordt pittig eten afgeraden, omdat het dan je wijn overschaduwt. Bij de zinfandel is dit juist tegenovergesteld. Het peperige van de wijn zal veel sterker naar voren komen bij pittig eten. En laat dat kruidige nou net zijn wat de zinfandel zo’n pit geeft!

Bronnen

Geplaatst op Geef een reactie

De grootste Amerikaanse wijnstreek: Californië

Wijnregio Californië: de grootste Amerikaanse wijnstreek

De Verenigde Staten worden iedere dag beter en beter in het produceren van kwaliteitswijnen van een wereldscala aan druiven. Daar hebben ze de omstandigheden voor, omdat het land zo groot is dat veel verschillende klimaten gerepresenteerd worden. Toch is de ene staat iets beter in het produceren van goede wijn dan de andere staat. Vandaag vertellen we je meer over Californië, het trekpaard van de Noord-Amerikaanse wijnindustrie.

AVA: de Amerikaanse wijngebieden

In de Verenigde Staten worden wijnstreken ingedeeld in AVA’s, American Viticultural Areas. Wijngaarden worden zo ingedeeld op geografie, geologie en klimaat. De labels van deze AVA geven aan dat de wijn authentiek is en garandeert bepaalde factoren. Zo moet 85% van de druiven in een wijn komen uit de AVA die vermeld is op de fles. De VS telt nu 248 AVA’s. Daarvan liggen 139 AVA’s in Californië. Californische wijnstreken worden daarnaast grofweg ingedeeld in vier wijnstreken: de North Coast, Central Valley, Central Coast en de South Coast.

Geschiedenis: wijnstreek opgericht door Spaanse wijnboeren

De wijnbouw in Californië is niet altijd zo goed gegaan als het nu gaat. Spaanse wijnboeren begonnen al met het planten van de eerste druivenranken in Californië in de 18e eeuw. Na de aanplanting van Franse druiven in de eerste helft van de 19e eeuw begon de wijnhandel te groeien. Toen er halverwege de eeuw goud gevonden werd in de buurt van San Francisco begon de toen nog minuscule stad buitenproportioneel te groeien. Er kwamen mensen uit het hele land met geld naar de stad om te profiteren van de snel toenemende welvaart. Dit ging gepaard met een enorme stijging in de vraag naar wijn. Het aanbod was er nog niet, maar stimuleerde een grote toename in wijnbouw rondom San Francisco. In deze omgeving zien we vandaag de dag nog steeds de meeste wijngaarden. Later in de 19e eeuw voltrok zich een ware wijnramp.

De druifluis in de Verenigde Staten

Hoewel dit in feite ontstond in de VS, werd dit land er uiteindelijk profiteur van. Een plaag van druifluis (Phylloxera) voltrok zich al langere tijd door het land, waardoor de Amerikaanse druivenranken enigszins immuun geworden waren voor de plaag. Toen de plaag door de mens overgebracht werd naar Europa, begonnen de grote problemen. Daar ging de gehele wijnindustrie gebukt onder het kleine beestje. Door druivenranken naar de VS te exporteren bleef de Europese wijnhandel intact. Tijdens de Europese wijncrisis floreerde de wijnhandel van de VS, die het gat in de markt kon opvullen. De grote crash van de Californische wijnproductie kwam met de Eerste Wereldoorlog. Het produceren, verkopen en transporteren van alcoholische dranken werd, in het hele land, volledig verboden. Dit werd doorgezet na de oorlog, het werd opgenomen in de grondwet en er werd een ruim decennium geen alcoholindustrie toegestaan in het land. Deze wetswijziging werd pas in 1933 hersteld. Het duurde een halve eeuw voor al het verlies van deze periode hersteld was.

Herstel na de drooglegging

Pas in 1986 waren de wijngaarden weer op dezelfde schaal als voor de productiestop. In de periode van drooglegging was de industrie illegaal, de consumptie niet. Dit had als gevolg dat veel mensen een eigen kleine wijngaard aangelegd hadden. Dit kwam de kwaliteit van de wijnen in de VS niet ten goede. Toen wijnboeren hun handel weer gingen opbouwen halverwege de eeuw, was het een uitdaging om de kwaliteit van de Californische wijnen weer flink op te krikken. Wijnboeren kregen de kans om opnieuw te beginnen, en gingen ambitieus aan de slag om sterk terug te komen. In de jaren ’60 begonnen Californische wijnen in de prijzen te vallen. Dat is tot op de dag van vandaag nog niet gestopt. De ambitieuze houding van de terugkomende wijnboeren heeft ervoor gezorgd dat we tot op heden kunnen genieten van veel verschillende kwaliteitswijnen uit deze staat.

De bodem en het klimaat in Californië

De ligging van Californië maakt het verbouwen van druiven tot een heuse sport. De staat ligt aan de Grote Oceaan, wat voor veel kou tot aan de kust zorgt. Direct achter de kust ligt een lage bergketen die de koude luchtstroom van de oceaan tegenhoudt. Achter deze eerste keten ligt een vallei, de Great Valley, en daarachter liggen de hoge bergen van de Sierra Nevada. Ten zuiden van dit gebergte ligt woestijn. Het gebied van de Great Valley vangt consistent relatief hoge temperaturen. Daarachter, in de bergen, kan het klimaat als subarctisch omschreven worden. In de woestijn valt nauwelijks regen en lopen de temperaturen ’s zomers regelmatig op tot boven de 50°C.

Deze hoge temperaturen hebben gevolgen tot aan de kust. Door de kou van de oceaan hangt vaak een mistlucht boven de oceaan aan de landgrens. Als de temperaturen in het binnenland hoog oplopen, ‘zuigt’ de heteluchtstroom de mist het land in. Deze mist kan dan tot zelfs 250 kilometer landinwaarts gezien worden. Dit verschilt echter ook erg per deel van de staat. Er valt dus niet echt één lijn te trekken in de geologische en klimatologische aspecten van de staat Californië. Wat wel een overeenkomst is over de hele lengte van de staat, is dat heel Californië kampt met droogte. En dat heeft gevolgen voor de wijnbouw.

De wijnstreken in Californië

Door de veelzijdige geologie van Californië is niet ieder gebied geschikt voor het aanplanten van druivenranken. Zoals hierboven al gezegd was, zijn er vier wijnregio’s die het grootste deel van alle Californische AVA’s omvatten. Drie van deze streken liggen aan de kust, de laatste, en grootste, ligt achter de eerste bergkam.

North Coast

Vlak boven San Francisco ligt deze kuststreek. Deze streek is wereldberoemd door de wijnen uit de zonovergoten Napa Valley. Napa Valley is de beroemdste AVA uit deze streek. Deze wijngaarden liggen het meest landinwaarts van de streek. Hierdoor is het droger en warmer dan de bij de AVA’s die in deze streek aan de kust liggen. Dit zijn er trouwens niet veel, de North Coast is de kleinste wijnstreek van Californië.

Central Coast

Direct ten zuiden van de North Coast ligt de Central Coast. Net onder San Francisco liggen de eerste wijngaarden. De streek strekt zich uit tot Santa Barbara, wat zo’n 500 kilometer zuidelijker ligt. Het klimaat is hier wisselvallig en natter dan in de rest van de staat, waardoor wat koudere klimaatdruiven zoals de chardonnay hier goed gedijen.

South Coast

Het zonnige zuiden, met veel ruimte, uitgestrekte wijngaarden en hier en daar een loslopende beroemdheid. De South Coast is in ieder geval zeker een bezoekje waard. Tussen Los Angeles en San Diego is het hele jaar door zon, in tegenstelling tot de drie noordelijkere wijnstreken. Druiven kunnen hier dus langer doorrijpen. Daarnaast trekt het veel toerisme, waarop de wijngaarden zich zijn gaan aanpassen. Een wijngaard in deze omgeving is ook vaak een hotel, restaurant of zelfs een spa.

Central Valley

We verlaten de kust en gaan iets verder landinwaarts. Achter North- en Central Coast ligt Central Valley. Deze vallei, zoals de naam al verklapt, ligt tussen de heuvels achter de kust en de Sierra Nevada. De vlakte loopt in het noorden voorbij aan Sacramento en in het zuiden door tot de stad Bakersfield. Het gezegde ‘what grows together, goes together’ kun je in deze wijnstreek erg letterlijk nemen. De enorm vruchtbare bodem wordt namelijk niet alleen ingezet voor de wijnbouw, maar ook voor veel landbouw. De abrikozen en amandel van eigen grond passen dan ook prima bij de chardonnay die veel in deze streek groeit. Deze druif wordt voornamelijk aangeplant op de Sierra Foothills, de grootste AVA van de streek. De wijngaarden uit deze streek liggen aan de voet van de Sierra Nevada en zorgt door de hoogteverschillen voor uiteenlopende wijnen.

De aangeplante druiven in Californië

We hadden hem nog niet genoemd, maar de druif van Californië is de zinfandel! Met uitstek de belangrijkste druif op de wijngaarden van Californië. Deze blauwe druif legt de basis voor veel soorten wijn. Er wordt soepele rosé, jonge witte wijn en krachtige rode wijn van gemaakt. Niets is te gek. We blijven nog heel even bij de blauwe druiven, want van de zeven meest aangeplante druiven zijn er vijf blauw. De cabernet sauvignon, syrah en merlot doen het erg goed door de hele staat. De twee meest voorkomende witte druiven zijn de chardonnay en de sauvignon blanc. Door de klimaatverschillen kunnen dezelfde druifsoorten uit verschillende delen van de staat niet met elkaar vergeleken worden. Maar dat is niet de enige reden waarom er veel variatie in Californische wijnen zit. Los van de bovengenoemde beroemde druiven groeien er nog wel meer dan 100 andere druifsoorten door heel Californië.

De Amerikaanse keuken in Californië: vegan, Aziatisch én vlees

Veel variatie in de wijnen, veel variatie in de keuken. In Californische steden winnen de vegan foodcourts en de Aziatische keuken steeds meer terrein. In de dorpen is de Mexicaanse keuken populair. Een ‘Amerikaanse’ keuken ontbreekt. Dat wil niet zeggen dat ze er op de wijngaarden geen raad mee weten. Mocht je zelf ooit op de wijngaarden van Californië klaar zitten voor een proeverij, dan kun je er met een gerust hart vanuit gaan dat ze de perfecte wijnspijs combinatie klaar hebben staan. Hiervoor halen de wijnboeren het juiste eten in huis van over de hele wereld. Haal je zelf een Californische wijn in huis en wil je het juiste eten erbij serveren? Er staan meestal tips van de wijngaard op de fles over de beste wijnspijs combinaties.

Bronnen

  • Discover California Wines. General.